Wafle ryżowe – czy są zdrowe?

Wafle ryżowe – czym są i jak powstają?

Ryż – źródło witamin z grupy B, magnezu, cynku, fosforu czy żelaza, dostarczyciel błonnika, a także produkt mający pozytywny wpływ na trawienie, regulujący poziom cukru we krwi i obniżający cholesterol. Prozdrowotne właściwości tego zboża sprawiają, że wszystkie produkty spożywcze, które w nazwie mają wpisane „ryżowe”, automatycznie wrzucamy do szufladki z podpisem: zdrowa żywność. Czy jednak faktycznie można to powiedzieć o waflach ryżowych? Żeby odpowiedzieć na to pytanie, najlepiej zacząć od wyjaśnienia, czym są i jak powstają wafle ryżowe – przekąski dostępne dziś w wielu różnych wariantach.

Wafle ryżowe produkowane są – jak wskazuje na to ich nazwa – z ryżu: białego lub brązowego. Na półkach sklepowych znajdziemy niestety najczęściej wafle ryżowe przygotowane z ryżu białego – czyli de facto brązowego, z którego usunięto łuski, otręby i kiełki. Dlaczego „niestety”? Ponieważ właśnie w tych częściach, które usuwane są w procesie wytwarzania ryżu białego, znajduje się znacznie więcej białka, błonnika, witamin, minerałów i antyoksydantów niż w bielmie ryżu (czyli, mówiąc jaśniej, w ryżu białym).

To jednak nie wszystko. Przygotowane ziarna następnie poddaje się procesowi ekstruzji, czyli oddziaływaniu na nie wysoką temperaturą i dużym ciśnieniem. Skutkuje to rozszerzaniem się ziaren, przez co stają się one bardziej „puszyste”, a jednocześnie chrupiące. Skutkiem ubocznym ekstruzji jest niestety pozbycie się większości składników odżywczych, które naturalnie zawierają ziarna ryżu.

Czy wafle ryżowe są zdrowe?

Wobec tego, co napisaliśmy powyżej, pytanie, czy wafle ryżowe są zdrowe, wydaje się jak najbardziej zasadne, a odpowiedź na nie – nie tak jednoznaczna, jak pozornie można by podejrzewać. Precyzyjniej na to pytanie postaramy się odpowiedzieć, analizując poszczególne aspekty wafli ryżowych, takie jak indeks glikemiczny i kaloryczność.

Wafle ryżowe – indeks glikemiczny

Jak na poziom cukru we krwi wpływają wafle ryżowe? Indeks glikemiczny jest wskaźnikiem, który, mówiąc najprościej, informuje nas o tym, jak wzrasta poziom glukozy we krwi po posiłku. Dzięki niemu można określić jakość spożywanych węglowodanów, które poza tym, że są niezbędne dla prawidłowego funkcjonowania organizmu, mogą również przyczyniać się do problemów zdrowotnych, otyłości i nadwagi.

Na ogół indeks glikemiczny wafli ryżowych jest dość wysoki, co niestety nie jest dobrą informacją. Produkty z wysokim IG powodują szybki skok cukru we krwi, a następnie gwałtowny spadek. Skutkuje to tym, że po zjedzeniu wafli ryżowych szybko odczuwamy sytość, jednak w stosunkowo krótkim czasie uczucie to spada i następuje nawrót uczucia głodu. To właśnie z tego powodu wafle ryżowe zaleca się spożywać w połączeniu z inną żywnością, dostarczającą tłuszcze, białka i witaminy. Wafle ryżowe znakomicie sprawdzają się jako baza śniadaniowa – można spożywać je z awokado i łososiem, twarożkiem i pomidorem lub papryką, hummusem czy tuńczykiem. Co więcej, będące źródłem węglowodanów przekąski wytwarzane z ryżu dodają energii, więc stanowią dobre wsparcie dla osób aktywnych fizycznie – przydadzą się, gdy będziesz chciał wrzucić coś na ząb podczas kilkugodzinnej jazdy na rowerze czy górskiej wędrówki.

Czy wafle ryżowe są dobre na odchudzanie?

Mniej zorientowane w temacie osoby, czytając ten tekst, mogą sobie zadawać pytanie, czy wafle ryżowe są dobre na odchudzanie? Tutaj znów okazuje się, że odpowiedź nie jest jednoznaczna i najłatwiej odpowiedzieć: to zależy.

Generalnie warto pamiętać o tym, co napisaliśmy wyżej o indeksie glikemicznym: wafle ryżowe są lekkostrawne i trawią się szybko, ale uczucie głodu wraca po ich zjedzeniu szybko, więc ich korzystny wpływ na odchudzanie może być pozorny (ponieważ szybko po ich zjedzeniu będziemy mieli potrzebę napełnienia żołądka). Mimo to produkty te mogą pomóc osobom znajdującym się na diecie odchudzającej, a żeby to udowodnić, trzeba przekonać się, ile kalorii ma wafel ryżowy i ilość tę porównać z produktami, które można zastąpić waflami ryżowymi:

• wafel ryżowy – kcal: 30-40,

• bułka kajzerka – kcal: 160-170;

• bułka z ziarnami – kcal: 160-180;

• paczka chipsów 40 g – kcal: 200-210;

• paczka nachosów 30 g – kcal: 150 kcal.

Powyższe liczby są oczywiście orientacyjne i mogą różnić się w zależności od typu konkretnego pieczywa, rodzaju przekąski i dodatków smakowych, jakie do nich dodano. Gołym okiem widać jednak, że wafle ryżowe znakomicie sprawdzą się jako mniej kaloryczna alternatywa dla pieczywa czy słonych przekąsek. Spożywane z umiarem i rozsądnie z pewnością mogą pomóc w odchudzaniu.

Czy wafle ryżowe są rakotwórcze?

Czytając ten nagłówek, serce może zabić szybciej. Faktycznie, kilka lat temu internetowe nagłówki informowały o rakotwórczości wafli ryżowych. Czy wafle ryżowe są rakotwórcze? Powinniśmy tu raczej mówić o potencjalnym ryzyku rakotwórczości, które wynika ze śladowych ilości nieorganicznego arsenu w waflach ryżowych. Nie należy oczywiście sprawy bagatelizować, jednak warto mieć świadomość tego, że wafli ryżowych raczej nie znajdziemy w niechlubnych rankingach najbardziej rakotwórczych produktów. Dodajmy, w rankingach, w których znajdują się spożywane przez większość z nas na co dzień produkty, takie jak przetwory mięsne, ryby hodowlane, biały cukier, alkohol i napoje gazowane, chipsy, a nawet pomidory z puszki.

Czy warto jeść wafle ryżowe?

Czy wobec tego wszystkiego, co napisaliśmy w artykule, warto jeść wafle ryżowe? Z pewnością można je jeść, jednak zdając sobie sprawę z tego, co jemy. Pamiętajmy, że wafle ryżowe to mimo wszystko węglowodany i nie są one złotym środkiem na wszystko, gdy jesteśmy na diecie odchudzającej. Trzeba po prostu rozwagi. Wafle ryżowe, w połączeniu z warzywami, owocami, łososiem i tuńczykiem będą znakomitą kanapką śniadaniową, a dodatkowo, ze względu na niską kaloryczność i niewielką zawartość tłuszczu, są dobrą alternatywą dla chipsów czy popcornu.

Pamiętajmy jednak, że najlepszym wyborem będą wafle ryżowe niesmakowe, pozbawione sztucznych aromatów i barwników. Warto postawić na przykład na wafle ryżowe Sonko z innymi ziarnami, wiesiołkiem i siemieniem lnianym czy z pestkami dyni i algami morskimi.